Manuela Porceddu

Manuele Porceddu

In een spontane actie belandde ik in het atelier van Manuela Porceddu in een prachtig kunstenaarspand aan de Singel 222. Hier hebben meerdere kunstenaars hun atelier en je ruikt de creativiteit bijna bij de deur. Wat had ik graag met m’n camera nog wat rondgesnuffeld, maar overal stond werk van kunstenaars en het leek me niet zo netjes om dat ongevraagd te publiceren. Dus op naar het atelier van Manuela, waar ik een superleuk gesprek gehad. Over mensen, plekken en de stad en hoe zij dat verwerkt in haar brein en kunst.

Op haar derde kwam Manuela met haar ouders van Sardinië naar Nederland. Na de Willem de Kooning Academie ging ze aan de slag als grafisch ontwerper. Ze werkt nauw samen met kunstenaars en bedrijven in de culturele sector. Ieder project ontstaat vanuit die samenwerking en dat maakt het resultaat heel persoonlijk. In haar atelier vertelt ze:

“Ik hou van verhalen en van mensen, hun kwetsbaarheid en imperfectie — verwonder me over de wat sommige mensen allemaal kunnen bereiken — daarom werk ik graag aan projecten die over de stad gaan. Daar komen mensen, plekken en verhalen samen.

Wat ik het liefst doe? Beelden maken bij de verhalen die ik tegenkom. Het is echt heel bijzonder om steeds een kijkje te mogen nemen in de wereld van een ander en daar een tijdje in ingedompeld te zijn. Ik leer steeds nieuwe dingen en bevind me steeds op andere plateaus.

Zowel in mijn werk in opdracht als in mijn vrije werk zoek ik naar nieuwe beelden die juist kwetsbaarheid en imperfectie in zich hebben, maar ook krachtig zijn en verwondering oproepen.

Ik gebruik graag de technieken van droge naald etsen, polaroid en Toyobo (wasbare flexibele printplaten) omdat het technieken zijn, waarbij handmatigheid en het accepteren van imperfectie een grote rol speelt.”

Manuela Porceddu